باید بدانیم که نیرومندی یک ملت در چیست ؟ واز آن مهمتر باید یک بار با واقع بینی اصل ارزش نیرومندی را مورد بحث قرار دهیم .ارزشی را که سالهاست از آن غافل مانده ایم و چه بسا برای بی ارزش جلوه دادن آن کوشیده ایم .

نیرومندی مطمئن ترین نشانه سلامت یک ملت است .هیچ ملتی نمیتواند مدعی آن باشد که شئون زندگانی سالم ومناسبی دارد مگر آنکه از نیرومندی برخوردار باشد.

بسیار شده است که خواسته اند آموزش یا بهداشت را اصلاح کنند یا به اصلاحات انقلابی در زمینه ی اداری دست بزنند .مطالعه کرده اند ،جلسات بسیار تشکیل داده اند، تصمیماتی گرفته اند قانون هایی گذرانده اند اما سر انجام آموزش یا بهداشت اصلاح نشده است .زیرافاقد نیرومندی بوده ایم.

نیرومندی یک حالت روانی و اجتماعی است که در آن حالت اجتماع باور می کند و ایمان پیدا می کند که توانایی رسیدن به خواسته های خود را دارد .پدید آوردن این حالت بزرگترین هدف هر انقلاب ملی است وایجاد چنین حالتی قاطعترین تضمین  برای پیروزی در هر اقدام اجتماعی است . نیرومندی یک "بعد" لازم در نهضت های ملی است وشاید لازمترین بعد در پیروزی های جهانی وتاریخی باشد.

آنچه مردم الجزایر را پیروزی و استقلال بخشید نیرومندی و احساس قدرت بود که به آنها توانایی می داد بر سیاستهای جهانی که از لحاظ وسایل مادی گرانبار بودند ولی نیرومندی واقعی نداشتند پیروز شوند وآنچه ملت ویتنام را در برابر قدرت خیره کننده ی مادی آمریکا بر پای نگاه می دارد عامل "نیرومندی "است .

عامل نیرومندی دارای ریشه های طبیعی وتاریخی است که در نهاد هر ملت استوار است .شناختن وسازمان دادن این هستی های نهادی است که قدرت های شگرف تاریخی را پدید می آورد و فصل های نوین تاریخ بشری را ورق میزند .نیرومندی مشابه آن قدرت حیاتی شگرفی است که در نهاد یک دانه ی کوچک وجود دارد ومی تواند در میان هزاران عامل طبیعی گوناگون سرانجام گیاه را با شکل مادر خود پدید آورد .

در نهاد ملتها نیز هستی های مقدری هست که منشا نیرومندی است .هرگاه این هستی ها بستر یک نهضت اجتماعی گردد آن نهضت به عامل "نیرومندی " دست می یابد . وآنگاه می تواند در برابر جهانی دشمن راه نجات بخش خود را بپیماید و به قله های پیروزی راه یابد .

پاینده ایران

دکتر محمد رضا عاملی تهرانی( آژیر)- اسفند ۱۳۵۰  

((بخش سوم ))

بایستگی های اقتدار ملی - (ارتش)

ارتش یقینا یکی از مهمترین ارکان اقتدار یک ملت است.

نیروی دفاعی یک کشور که توانا بودن یک ملت را حکایت نموده و به نیروی دیگران اجازه نمی دهد که فکر تجاوز به کشور آن ملت را اساسا از مخیله خود خطور دهند ، همانا وجود ارتش است که هر ملت برای تضمین بقای خویش باید تشکیل داده و برای نگهداری آن از بذل هر گونه مساعی و کوشش خودداری ننماید.

براستی ارتش توانمند ، نیرویی است که پیش از همه بر یک نظم راستین و استوار پایبند باشد ارتشی که به خوبی تجهیز شده باشد چه از لحاظ ابزار و ادوات و چه از لحاظ روانی. 

شجاعت  ارتش بسته به تجهیز روانی آن می باشد ، شجاعت فردی نمی تواند  ارتش را به نیرویی توانمند بدل سازد بلکه شجاعت تفکر و آرمان است که موجب نیرو مندی هر ارتشی می شود. ارتشی که تصور پیروزی را با خود همراه داشته و بدان ایمان داشته باشد.

در شرایط حساس کنونی ملت ایران نیازمند ارتشی است که از هر لحاظ توان دفاع از میهن را داشته باشد، ارتشی متشکل از نیروهایی شجاع با تفکری نیرونمد که به خو بی از هر لحاظ بویژه روانی تجهیز شده باشند.

ارتش یک کشور می بایست در عین نیرومندی صرفا در جهت دفاع از آرمانهای ملی و انسانی باشد نه برای سلطه طلبی...

جنگها و تهدیدات زمان حاضر که همگان شاهد آن هستند ما را از بیان هر گونه مقالی در این مورد مستغنی و بی نیاز

می سازد.

 پاینده ایران